Een van de belangrijkste concepten in muziektheorie is het concept van cadensen:
\nZoek \"Cadens\" op in het woordenboek en je vindt: \"een opeenvolging van noten of akkoorden die het slot van een muzikale frase vormen.\"
\nMaar ik zie het zo: net als in een film, hoe wil de regisseur zijn film afsluiten? Wil hij een perfecte oplossing, of wil hij zijn film eindigen met een cliffhanger vol vragen?
\nZo zie ik cadensen: het zijn je uiteindelijke bedoelingen, je laatste zin in een muzikale passage, je afsluiting, je zwanenzang als je wilt.
\nLaten we onze blik op cadensen beginnen met de meest voorkomende van het stel.
\nEen authentieke cadens is er een die van de V naar I gaat. Authentieke cadensen zijn de makkelijkste manier om een tonaliteit vast te stellen. Authentieke cadensen worden geclassificeerd als perfect of imperfect. Hier is hoe perfecte en imperfecte cadensen verschillen.
\nDe meest voorkomende cadens in alle muziek, de perfecte (authentieke) cadens klinkt het meest \"definitief\" van allemaal. Dit is het gelukkige einde waar je muzikale verhaal bevredigd en opgelost is; geen cliffhangers en alle vragen beantwoord.
\nDeze cadens wordt bereikt wanneer je van het dominant V-akkoord teruggaat naar de tonica I in een majeurtoonsoort of de tonica mineur in een mineurtoonsoort. Het is ook belangrijk op te merken dat deze twee akkoorden meestal in grondligging staan.
\nDoor de overgang tussen deze twee akkoorden te gebruiken aan het einde van je compositie, of het einde van een sectie binnen je compositie, kun je je stuk volledig rustig, volledig thuis en op een volledig bevredigend punt eindigen.
\nOp het eerste gezicht is het moeilijk om het subtiele verschil tussen de perfecte en imperfecte cadensen te missen, aangezien ze allebei van het dominant V-akkoord naar het respectieve Tonica I-akkoord gaan. Het verschil zit in de onregelmatige stapeling van de akkoorden.
\nHiermee bedoel ik dat je gebruikelijke V- en I-akkoord omgekeerd zijn, zodat de tonicanoten in verschillende registers staan. Op deze manier eindig je eigenlijk op de hoogste stem van een akkoord in plaats van je gebruikelijke tonica.
\nMet de omgekeerde akkoorden heeft de imperfecte cadens een minder rustgevende oplossing. In tegenstelling tot de volledige stop van een perfecte cadens, is er ruimte om door te gaan na een imperfecte cadens. Dit voorwaartse momentum kan verder worden uitgewerkt en zo lang doorgaan als de componist wil, en daarom wordt de imperfecte cadens geprezen als een meer \"gedeeltelijke oplossing\".
\n1. Adele - Someone Like You (eerste twee akkoorden van het refrein)
\n\n2. Bruno Mars - When I Was Your Man (intro)
\n\nDe plagale cadens lijkt erg op de perfecte authentieke cadens in zijn beweging en oplossing naar de tonica. Echter, de plagale cadens begint op een ander akkoord.
\nDe plagale cadens beweegt van het IV (subdominant) naar het I (tonica) akkoord in majeurtoonsoorten (iv-i in mineurtoonsoorten). Vanwege de start op het subdominant klinkt de plagale cadens als een zwakkere versie van de perfecte cadens.
\nDe plagale cadens kan ook verschillende omkeringen van deze doelakkoorden bevatten, waardoor de componist ruimte heeft voor experimenten.
\n1. Abba - Mamma Mia (\"Just (IV) one (I)\"...)
\n\nDe halve cadens wijkt af van de vorige drie cadensen. Terwijl de vorige drie eindigen op het tonica-akkoord van een toonsoort, eindigt de halve cadens op de V. Omdat het V-akkoord de sterkste aantrekkingskracht heeft naar het I-akkoord, zal het eindigen van een muziekstuk op het V-akkoord klinken als een tijdelijke pauze.
\nTerugkerend naar mijn verwijzing naar film eerder, de halve cadens is synoniem aan een regisseur die zijn film eindigt met een zeer grote cliffhanger.
\nEen ander gaaf ding aan de halve cadens is zijn veelzijdigheid. Wat ik bedoel is dat je naar het V-akkoord kunt gaan vanuit elk ander akkoord in de toonsoort, zolang het maar eindigt op het dominant. (I-V, ii-V etc.)
\n1. 3 Doors Down - Be Like That (intro)
\n\nVaak een onderbroken cadens genoemd, een bedrieglijke cadens is een cadens van V naar vi. De bedrieglijke cadens wordt als zwak beschouwd vanwege het opschortende gevoel dat het oproept.
\nZoals de naam al doet vermoeden is deze cadens \"bedrieglijk\" omdat de V mooi oplost naar de I zoals we geleerd hebben. De bedrieglijke cadens draait dat om en laat de luisteraar hangen op een vi-akkoord.
\n1. The Beatles - P.S. I Love You (\"P. S. I love you, you, you, you.\" gedeelte)
\n\nCadensen zijn een manier om je uiteindelijke gedachten in een muziekstuk af te sluiten. Hoe je je stuk wilt eindigen is aan jou, en elk einde produceert een specifiek effect.
\nWil je dat je publiek rustig en opgelost weggaat? Wil je dat je publiek lichtjes opgelost weggaat? Wil je dat je publiek opgetild weggaat? Of wil je dat je publiek met ambigue gedachten weggaat die hen nog lang aan je stuk doen denken?
\nSpeel met deze basale cadensen en ontdek welke je het meest bevallen.
"}}},"staticQueryHashes":["2631861474","3139285503","3649515864","3863343307"]}